Deplasman..

Bir hayat dersidir deplasman. Acıları, sevinçleri, suçluluğu, hırçınlığı bir arada görebileceğiniz nadir ortamlardandır deplasman otobüsleri..

Her zaman eğlenceli olur gidişler. İçindeki umudu taşırsın başka şehirlere deplasman otobüsünde. Yaslarsın kafanı cama kimi zaman; düşünürsün geride bıraktığın sevgilini veya arkanda gece endişeyle uyumaya çalışan anneni. Düşünürsün aklında ne kadar sorun varsa. Kimi zaman bir bira şişesi eşlik eder düşüncelerine, kimi zaman arkadaş muhabbeti kimi zaman üç kişinin döndüğü bir tek sigara..

Karnın acıktığında aldığın ekmeği bölerek yemektir deplasman. Paran yoksa ekmek çalmaktır fırından yapmak istemesen bile. Yolda her mola verildiğinde tir tir titreyerek bi sigara yakmaktır deplasman, karanlık yollara bakarak umut dolu gözlerle. Yolda otobüsü durdurup şarampolden aşağı işemektir deplasman.

Vardığında şehre farklı yer görmenin mutluluğudur deplasman. Stada girip sayı olarak az bile olsan orda olduğunu hissettirmek istercesine ciğerlerin ağrıyıncaya dek bağırmaktır. Kavgada abinin arkasından koşmak arkadaki kardeşini kollamaktır deplasmanda yapılan maçın kuralı.
Daha maç oynanırken acaba dışarıda neler olacak diye düşünmektir.

Galip gelmişsen eğer farklıdır dönüş yolu. Neşe içinde marşlarla, şarkılarla gelirsin şehrine ve bir gurur içerisinde girersin semtine.

Ama eğer mağlupsan ne yol çekilir hal alır ne hayat. Kimse ağzını açmaz yolda, insanlar sıkıldıkça sen de sıkılmaya başlarsın. İyiden iyiye hissetmeye başlarsın açlığın vermiş olduğu acıyı. İçecek bir sigara bile bulmakta zorluk çekersin.

İşkence gibi geçen dönüş yolunun sonunda isyankar biçimde şehre girmektir deplasman. Kızarsın insanlara niye biz şehrimizin sevdasının peşindeyiz de bu insanlar uyumayı seçiyor diye. Sonra aklına gelir birinin yine o bilindik beste..

Sen uyu ben deplasmana kaçayım
Yollarda inceden cigara sarayım
Sevgilim bu gece hiç bekleme beni
Aşkından da önce gelir GÖZ-GÖZ sevgisi

Metabolic